....... از منابع شیعه.... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَا عَلِیُّ مَنْ زَارَنِی فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی أَوْ زَارَکَ فِی حَیَاتِکَ أَوْ بَعْدَ مَوْتِکَ أَوْ زَارَ ابْنَیْکَ فِی حَیَاتِهِمَا أَوْ بَعْدَ مَوْتِهِمَا ضَمِنْتُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَنْ أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا وَ شَدَائِدِهَا حَتَّى أُصَیِّرَهُ مَعِی فِی دَرَجَتِی پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: اى على هر کس مرا در حیاتم یا در مماتم زیارت کند یا تو را در حیاتت یا در مماتت زیارت کند یا دو پسرت را در حیات یا مماتشان زیارت کند من ضامنش مى شوم روز قیامت که او را از ترس‏آن روز و سختى هایش نجات دهم‏تا جائى که در درجه من قرار گیرد. الکافی ، 579/4 وسائل‏الشیعة ، 325/14 و328 و 336 بحارالأنوار، 3/4 و 31 بحارالأنوار،123/97 و 139 و142 الاحتجاج،408/2؛ الأمالی‏للصدوق 460؛ التوحید، 117 عیون‏أخبارالرضا(ع) ، 115/1 کامل‏الزیارات، 11 و 13 المقنعة،458 ....

.....از منابع اهل سنت قال النبی :صلى الله علیه وسلم قال من زارنی بعد موتی فکانما زارنی فی حیاتی ومن زار قبری فله الجنة . پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: هر کس بعد از مرگم مرا زیارت کند مثل آن است که در حیاتم مرا زیارت کرده باشد و هر کس قبر مرا زیارت کند بهشتی است . فتح العزیز ، 417/7 از عبد الکریم الرافعى المجموع ، 277/8 از محى الدین النووى تلخیص الحبیر، 417/7 از ابن حجر اعانه‏الطالبین ،354/2 از البکرى الدمیاطى نیل الاوطار ، 178/5 از الشوکانى السنن الکبرى، 245/5 ار البیهقى مسند ابى داود، 13 از سلیمان بن داود الطیالسى المصنف267 / 9 از عبد الرزاق الصنعانى الجامع الصغیر، 605/2 از جلال الدین السیوطى کنز العمال ، 135 / 5 از المتقى الهندى تذکره الموضوعات ، 75 از الفتنى فیض القدیر، 182/6 از المناوى کشف الخفاء، 251/2 از العجلونى رفع المناره ، 264 از محمود سعید ارواء الغلیل، 333/ 4 محمد ناصر الالبانى الدر المنثور، 237/1 از جلال الدین السیوطى میزان الاعتدال، 53/1 از الذهبى لسان المیزان، 91/1 از ابن حجر تاریخ جرجان ، 434 از حمزه بن یوسف عیون الاثر، 312/2 از ابن سید الناس دفع الشبه عن الرسول ، 169 از الحصنى الدمشقى سبل الهدى و الرشاد، 376/12 از الصالحى الشامى ....

زیارت و توسل

زیارت و توسل
ما پیرو واقعی پیامبر هستیم و به آن افتخار می کنیم

 

این گروه با یک رشته احادیث، بر تحریم بناى مسجد در جوار قبر صالحان استدلال کرده‏اند که همگى را مورد بررسى مى‏دهیم:

 بخارى در صحیح خود در باب «یکره من إتخاذ المساجد على القبور» دو حدیث زیر را نقل مى‏کند:

 1 - «لمّا مات الحسن بن الحسن بن علىّ ضربت امرأته القبّة على قبره سنّة ثمّ رفعت فسمعوا صائحا یقول الاهل وجدوا ما فقدوا فاجابه الاخر بل یئسوا فانقلبوا».

 وقتى حسن بن حسن بن على درگذشت همسر او قبه‏اى (خیمه‏اى) بر قبر او زد و پس از یکسال برداشت شنیدند که شخصى داد مى‏زد، آیا آنچه را که گم کرده بودند پیدا کردند، دیگرى پاسخ داد نه نومید شدند و تغییر وضع دادند.

 2 - «لعن اللّه الیهود و النّصارى إتّخذوا قبور انبیائهم مسجدا قالت (عائشة) و لو لا ذلک لا برزوا قبره غیر انّى اخشى أن یتّخذ مسجدا».

«خداوند یهود و نصارى را از رحمت خود دور کند، قبرهاى پیامبران خود را مسجد اتخاذ کرده‏اند. عائشه مى‏گوید: اگر بیم این نبود که قبر پیامبر مسجد گردد مسلمانان قبر او را آشکار مى‏کردند، (و دور او حائلى قرار نمى‏دادند) جز اینکه بیم آن دارم که قبر او مسجد اتخاذ شود.

مسلم در صحیح، خود، حدیث دوم را با مختصر تفاوتى نقل کرده است، از این جهت به نقل یک متن اکتفاء مى‏کنیم:

3 -... الا و انّ من کان قبلکم کانوا یتّخذون قبور انبیائهم و صالحیهم مساجد الا فلا تتّخذوا القبور مساجد انّى انهاکم عن ذلک.

 «آگاه باشید پیشینیان از شما، قبرهاى پیامبران و صالحان خود را مسجد قرار مى‏دادند، تا هرگز قبور را مسجد اتخاذ نکنید من شما را از آن باز مى‏دارم.

 4 - «... إنّ امّ حبیبة و امّ سلمة ذکرتا کنیسة رأیتها بالحبشة فیها تصاویر لرسول اللّه (صلّى اللّه علیه و آله) فقال رسول اللّه إنّ أولئک إذا کان فیهم الرّجل الصّالح فمات بنوا على قبره مسجدا و صوّروا فیه تلک الصّور أولئک شرار الخلق عند اللّه یوم القیامة»

 ام حبیبه و ام سلمه (همسران رسول خدا) در کشور حبشه (موقعى که همراه گروهى به آنجا مهاجرت کرده بودند) تصویرى از پیامبر خدا دیدند پیامبر فرمود: آنان مردمى هستند که هر وقت مرد صالحى از آنان مى‏مرد، بر قبر او مسجدى مى‏ساختند و صورتهائى را تصویر مى‏کردند، آنان بدترین مردم نزد خدا در روز قیامت مى‏باشند.

 نسائى در سنن خود، در باب التغلیظ فی اتخاذ السرج على القبور از ابن عباس نقل مى‏کند.  «لعن الرّسول زائرات القبور و المتّخذین علیها المساجد و السّرج».

 رسول خدا، زنانى را که قبور را زیارت مى‏کنند و کسانى که آنها را مسجد اتخاذ کرده و چراغ روشن مى‏کنند، لعن کرد.

 ابن تیمیه که پایه گذار این نوع عقاید است، و محمد بن عبد الوهاب پیوسته از نیم خورده او بهره مى‏گیرد. او احادیث یاد شده را همچنین تفسیر مى‏کند که هرگز جائز نیست روى قبر مرد صالح و یا جوار آن مسجد ساخته شود. باز ابن تیمیه مى‏نویسد:

«قال علمائنا لا یجوز بناء المسجد على القبور»

. علماء ما گفته‏اند که هرگز جائز نیست به روى قبر مسجدى بنا کرد.

 تحقیقى در مفاد احادیث اکنون باید در متون احادیث دقت کرد، و مفاد صحیح آنها را به دست آورد، و از یک اصل غفلت نکرد و آن اینکه، همان طور که با آیه‏اى مى‏توان ابهام آیه دیگر را بر طرف کرد و به اصطلاح، با آیه‏اى دیگرى را تفسیر نمود، همچنین مى‏توان با حدیثى، حدیث دیگر را  تفسیر و رفع ابهام کرد.

 گروهى وهابى به ظاهر یک حدیث چسبیده و از آن این چنین استظهار کرده‏اند که هر نوع مسجد سازى بر روى قبر اولیاء و یا جوار آنان، حرام و ممنوع است، در حالى که اگر آنان همه احادیث را روى هم مى‏ریختند مى‏توانستند به هدف رسول گرامى از این لعن پى ببرند. این گروه باب «اجتهاد» را به روى خود بسته‏اند از این جهت در فهم بسیارى از احادیث به خطا مى‏روند. استدلال به این احادیث در صورتى صحیح است که راویان آن، ثقه و قابل اعتماد باشند، در غیر این صورت قابل استدلال نخواهد بود و چون بحث در اسناد این احادیث، مایه گستردگى سخن مى‏باشد، از این نظر فقط درباره مضمون آنها سخن مى‏گوئیم: 
اینک نظر ما درباره این موضوع ........

ادامه دارد

 

[ دوشنبه 31 شهریور‌ماه سال 1382 ] [ 10:01 ق.ظ ] [ ۱۱۰ ] [ نظرات (8) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 148077

بک لینک