....... از منابع شیعه.... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَا عَلِیُّ مَنْ زَارَنِی فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی أَوْ زَارَکَ فِی حَیَاتِکَ أَوْ بَعْدَ مَوْتِکَ أَوْ زَارَ ابْنَیْکَ فِی حَیَاتِهِمَا أَوْ بَعْدَ مَوْتِهِمَا ضَمِنْتُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَنْ أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا وَ شَدَائِدِهَا حَتَّى أُصَیِّرَهُ مَعِی فِی دَرَجَتِی پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: اى على هر کس مرا در حیاتم یا در مماتم زیارت کند یا تو را در حیاتت یا در مماتت زیارت کند یا دو پسرت را در حیات یا مماتشان زیارت کند من ضامنش مى شوم روز قیامت که او را از ترس‏آن روز و سختى هایش نجات دهم‏تا جائى که در درجه من قرار گیرد. الکافی ، 579/4 وسائل‏الشیعة ، 325/14 و328 و 336 بحارالأنوار، 3/4 و 31 بحارالأنوار،123/97 و 139 و142 الاحتجاج،408/2؛ الأمالی‏للصدوق 460؛ التوحید، 117 عیون‏أخبارالرضا(ع) ، 115/1 کامل‏الزیارات، 11 و 13 المقنعة،458 ....

.....از منابع اهل سنت قال النبی :صلى الله علیه وسلم قال من زارنی بعد موتی فکانما زارنی فی حیاتی ومن زار قبری فله الجنة . پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: هر کس بعد از مرگم مرا زیارت کند مثل آن است که در حیاتم مرا زیارت کرده باشد و هر کس قبر مرا زیارت کند بهشتی است . فتح العزیز ، 417/7 از عبد الکریم الرافعى المجموع ، 277/8 از محى الدین النووى تلخیص الحبیر، 417/7 از ابن حجر اعانه‏الطالبین ،354/2 از البکرى الدمیاطى نیل الاوطار ، 178/5 از الشوکانى السنن الکبرى، 245/5 ار البیهقى مسند ابى داود، 13 از سلیمان بن داود الطیالسى المصنف267 / 9 از عبد الرزاق الصنعانى الجامع الصغیر، 605/2 از جلال الدین السیوطى کنز العمال ، 135 / 5 از المتقى الهندى تذکره الموضوعات ، 75 از الفتنى فیض القدیر، 182/6 از المناوى کشف الخفاء، 251/2 از العجلونى رفع المناره ، 264 از محمود سعید ارواء الغلیل، 333/ 4 محمد ناصر الالبانى الدر المنثور، 237/1 از جلال الدین السیوطى میزان الاعتدال، 53/1 از الذهبى لسان المیزان، 91/1 از ابن حجر تاریخ جرجان ، 434 از حمزه بن یوسف عیون الاثر، 312/2 از ابن سید الناس دفع الشبه عن الرسول ، 169 از الحصنى الدمشقى سبل الهدى و الرشاد، 376/12 از الصالحى الشامى ....

زیارت و توسل

زیارت و توسل
ما پیرو واقعی پیامبر هستیم و به آن افتخار می کنیم


 


  امام صادق(ع) در مجلسی تشریف داشتند و ابوحنیفه نیز حضور داشت. غذا آوردند و حضرت به همراه اهل مجلس میل کردند. بعد‌از صرف غذا، حضرت این جمله‌را فرمودند ...  

به گزارش سرویس علمی فرهنگی مرکز خبر حوزه کتاب حکایات و مناظرات در نقل یکی از مناظرات امام صادق (ع) و ابوحنیفه این‌گونه نگاشته است:

امام صادق(ع) در مجلسی تشریف داشتند و ابوحنیفه نیز حضور داشت. غذا آوردند و حضرت به همراه اهل مجلس میل کردند. بعد‌از صرف غذا، حضرت این جمله‌را فرمودند: «الحمد لله ربِّ العالمین، اللهم إنّ هذا منک و من رَسولک» سپاس مخصوص خدای جهانیان است. خدایا این نعمت که ما خوردیم از شما و از رسول تو است. وقتی حضرت این جمله را فرمودند؛ ابوحنیفه گفت: «یابن رسول‌الله، أ جَعَلت مع الله شَریکاً؟» ای فرزند رسول خدا، آیا برای خدا شریک قرار دادی؟

امام صادق (ع) فرمودند: چگونه برای خدا شریک قرار دادم؟

ابوحنیفه گفت: همه نعمت‌ها فقط از خداست، شما دعا کردید و فرمودید: این نعمت از تو و پیغمبر تو است.

امام صادق(ع) فرمود: ابوحنیفه، مگر تو قرآن نمی‌خوانی؟ تو که ادعا می‌کنی من مفسّر قرآن هستم، مگر این آیه را نخوانده‌ای؟ «وَ ما نَقَموا إلّا أن أغنیهُمُ الله و رَسولُه من فَضلِه» هیچ نقمت، تنگدستی، فقر و مشکلی برای مؤمنین رخ نمی‌دهد،‌مگر این‌که خدا و رسول خدا، مؤمنین را غنی و بی نیاز می‌کنند. (توبه74)

و همچنین خداوند می‌فرماید: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا ما آتاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَیُؤْتینَا اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ رَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ راغِبُونَ» و اگر آن‌ها به آنچه که خدا و رسولش به آن‌ها عطا کرده راضی بودند و می‌گفتند: خدا مارا کفایت می‌کند، به زودی خدا و رسولش از لطف عام خود به ما عطا خواهند کرد. (توبه59).

بعد حضرت فرمود: خدای منان در این آیات، بی‌نیازی را به خود و پیغمبرش نسبت داده‌است.

وقتی ابوحنیفه این دو آیه را شنید، گفت: «یابن رسول الله، والله کأنّی ما قرأتهُا» به خدا قسم گویی این آیه‌را هنوز نخوانده‌ام!

امام صادق(ع) فرمود: «بَلی قَرَأتها» خوانده‌ای و زیاد هم خوانده ای! ولی تو و اشباح و نظایر تو بی‌تقوا  هستید! فهمیدید ولایت و امامت ما حق است. اما زیر بار ولایت و امامت ما نرفتید. تو و امثال تو کور هستید. از این‌که این نکته‌ها را بتوانید از قرآن استنتاج کنید و بفهمید! خدای منان درباره تو و هم‌مسلکان تو این آیه مبارکه را نازل کرده‌است: «أم عَلی قُلوبٍ أقفالُها» یا بر دل‌هایشان قفل‌های جهل و نفاق است. (محمد24) و یا می‌فرماید: «کَلّا بَل ران علی قُلوبهم ما کانوا یَکسِبون»، زنگار و گرد و غبار بر چهره قلبشان نشسته‌است. دلشان به‌خاطر خلاف و گناه، زنگار گرفته است. (کنزالفوائد ص196)

[ چهارشنبه 21 دی‌ماه سال 1390 ] [ 09:20 ب.ظ ] [ ۱۱۰ ] [ نظرات (0) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 148077

بک لینک