....... از منابع شیعه.... قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَا عَلِیُّ مَنْ زَارَنِی فِی حَیَاتِی أَوْ بَعْدَ مَوْتِی أَوْ زَارَکَ فِی حَیَاتِکَ أَوْ بَعْدَ مَوْتِکَ أَوْ زَارَ ابْنَیْکَ فِی حَیَاتِهِمَا أَوْ بَعْدَ مَوْتِهِمَا ضَمِنْتُ لَهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَنْ أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا وَ شَدَائِدِهَا حَتَّى أُصَیِّرَهُ مَعِی فِی دَرَجَتِی پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: اى على هر کس مرا در حیاتم یا در مماتم زیارت کند یا تو را در حیاتت یا در مماتت زیارت کند یا دو پسرت را در حیات یا مماتشان زیارت کند من ضامنش مى شوم روز قیامت که او را از ترس‏آن روز و سختى هایش نجات دهم‏تا جائى که در درجه من قرار گیرد. الکافی ، 579/4 وسائل‏الشیعة ، 325/14 و328 و 336 بحارالأنوار، 3/4 و 31 بحارالأنوار،123/97 و 139 و142 الاحتجاج،408/2؛ الأمالی‏للصدوق 460؛ التوحید، 117 عیون‏أخبارالرضا(ع) ، 115/1 کامل‏الزیارات، 11 و 13 المقنعة،458 ....

.....از منابع اهل سنت قال النبی :صلى الله علیه وسلم قال من زارنی بعد موتی فکانما زارنی فی حیاتی ومن زار قبری فله الجنة . پیامبر عظیم الشان اسلام مى فرماید: هر کس بعد از مرگم مرا زیارت کند مثل آن است که در حیاتم مرا زیارت کرده باشد و هر کس قبر مرا زیارت کند بهشتی است . فتح العزیز ، 417/7 از عبد الکریم الرافعى المجموع ، 277/8 از محى الدین النووى تلخیص الحبیر، 417/7 از ابن حجر اعانه‏الطالبین ،354/2 از البکرى الدمیاطى نیل الاوطار ، 178/5 از الشوکانى السنن الکبرى، 245/5 ار البیهقى مسند ابى داود، 13 از سلیمان بن داود الطیالسى المصنف267 / 9 از عبد الرزاق الصنعانى الجامع الصغیر، 605/2 از جلال الدین السیوطى کنز العمال ، 135 / 5 از المتقى الهندى تذکره الموضوعات ، 75 از الفتنى فیض القدیر، 182/6 از المناوى کشف الخفاء، 251/2 از العجلونى رفع المناره ، 264 از محمود سعید ارواء الغلیل، 333/ 4 محمد ناصر الالبانى الدر المنثور، 237/1 از جلال الدین السیوطى میزان الاعتدال، 53/1 از الذهبى لسان المیزان، 91/1 از ابن حجر تاریخ جرجان ، 434 از حمزه بن یوسف عیون الاثر، 312/2 از ابن سید الناس دفع الشبه عن الرسول ، 169 از الحصنى الدمشقى سبل الهدى و الرشاد، 376/12 از الصالحى الشامى ....

زیارت و توسل
X
تبلیغات
رایتل

زیارت و توسل
ما پیرو واقعی پیامبر هستیم و به آن افتخار می کنیم

قرآن بطور خصوصى متعرض حکم این موضوع نشده است، ولى در عین حال، مى‏توان حکم موضوع را از کلیاتى که در قرآن وارد شده است استفاده نمود. اینک بیان این قسمت.
1 - تعمیر و حفظ قبور اولیاء تعظیم شعائر الهى است.
قرآن مجید تعظیم شعائر الهى را، نشانه تقواى قلوب و تسلط پرهیزکارى بر دلها مى‏داند، آنجا که مى‏فرماید:
وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَانَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ (سوره حج آیه 32) یعنى: هر کس شعائر الهى را تعظیم و تکریم کند، آن نشانه تقواى دلها است.
مقصود از بزرگداشت شعائر الهى چیست؟
شعائر جمع شعیره به معنى علامت و نشانه است. مقصود در آیه، نشانه‏هاى وجود خدا نیست زیرا همه عالم نشانه وجود او است. و هیچ کس هم نگفته است که تعظیم آنچه در عالم هستى است نشانه تقوى است. بلکه مقصود، نشانه‏هاى دین او است و لذا مفسران آیه را چنین تفسیر مى‏کنند: معالم دین اللّه یعنی نشانه‏هاى دین خدا.
اگر در قرآن، صفا و مروه [1]، و شترى که براى ذبح در منى سوق داده مى‏شود [2]، از شعائر الهى شمرده شده است به خاطر این است که این‏ها نشانه‏هاى دین حنیف و آئین إبراهیم است، اگر به مزدلفه مشعر مى‏گویند به خاطر این است که آن نشانه دین الهى است. و وقوف در آن نشانه عمل به دین و اطاعت خدا است.
اگر مجموع مناسک حج را شعائر مى‏نامند، بخاطر این است که این اعمال نشانه‏هاى دین توحید و دین حنیف مى‏باشد.
خلاصه، هر چیزى که شعار و نشانه دین الهى باشد، بزرگداشت آن مایه تقرب به درگاه الهى است. بطور مسلم انبیاء و اولیاء الهى از بزرگترین و بارزترین نشانه‏هاى دین الهى هستند که وسیله ابلاغ دین و مایه گسترش آن در میان مردم بوده‏اند، هیچ با انصافى نمى‏تواند منکر این مطلب گردد که وجود پیامبر و ائمه اهل بیت از دلائل اسلام و نشانه‏هاى این آئین مقدس مى‏باشند و یکى از طرق بزرگداشت آنها، حفظ آثار و قبور آنان و صیانت آن از اندراس و فرسودگى و محو و نابودى است.
به هر حال با ملاحظه دو چیز حکم تکریم قبور اولیاء الهى روشن است.
الف - اولیاء الهى و بالأخص آنان که در راه گسترش دین جانبازى کرده‏اند از شعائر الهى و نشانه‏هاى دین خدا مى‏باشند.
ب - یکى از طرق تعظیم این گروه پس از درگذشتشان، علاوه بر حفظ آثار و مکتب آنها، همان حفظ و تعمیر قبور آنان است. از این جهت در میان تمام ملل، شخصیت‏هاى بزرگ سیاسى و دینى را که قبر آنان که نشانه مکتب و راه و روش آنها است در نقاطى به خاک مى‏سپارند که براى ابد محفوظ مى‏ماند، تو گوئى حفظ قبر آنان از اندراس و فرسودگى، نشانه حفظ وجود و سرانجام نشانه حفظ مکتب آنها است.
براى درک حقیقت لازم است مفاد آیه سى و شش از سوره حج را به دقت تجزیه و تحلیل کنیم. برخى از زائران خانه خدا از منزل خود، شترى را براى ذبح در کنار خانه خدا، به همراه مى‏آورند، و با انداختن قلاده‏اى بر گردن، آن را براى ذبح در راه خدا اختصاص مى‏دهند و از دیگر شتران جدا مى‏سازند از آنجا که این شتر به گونه‏اى به خدا وابسته است به حکم همان آیه از شعائر اللّه شمرده مى‏شود و به مضمون آیه سى و دو سوره حج وَ مَنْ یُعَظِّمْ شَعائِرَ اللّهِ 22: 32 باید مورد احترام قرار گیرد، مثلا دیگر نباید بر آن سوار شد، و به موقع باید آب و علف آن را داد، تا لحظه‏اى که در آن نقطه ذبح شود.
هر گاه یک شتر به خاطر تعیین براى ذبح در کنار خانه خدا، جزو شعائر مى‏گردد و متناسب خود تعظیم و بزرگداشت لازم دارد، چرا پیامبران و علماء و دانشمندان، شهیدان و جانبازان، که از نخستین روزهاى زندگى خود قلاده عبودیت و بندگى خدا، و خدمت به آئین او را بر گردن افکنده و رابطه‏اى میان خدا و خلق او گردیده‏اند و مردم خدا و آئین او را در پرتو تلاشهاى آنان شناخته‏اند، جزو شعائر اللّه نباشد، و به تناسب مقام و موقعیت خود در حال حیات و ممات تعظیم و احترام لازم نداشته باشند اگر واقعا کعبه و صفا و مروه، منى و عرفات که همگى جمادند و سنگ و گلى بیش نیستند به خاطر ارتباط با آئین خدا، جزو شعائر مى‏باشند و هر کدام به تناسب موقعیت خود، تعظیم و بزرگداشتى لازم دارند چرا اولیاء الهى که ناشران آئین خدا و حافظان دین او، و آنچه که وابسته به آنها است، جزو شعائر نباشند.
ما وجدان شما را در این مورد قاضى و داور قرار مى‏دهیم‏
آیا در شعائر الهى بودن انبیاء و رسل شک و تردید دارید؟،
و یا حفظ آثار و اشیاء وابسته به آنها را، تعظیم نمى‏دانید؟
آیا تعمیر قبور و تنظیف محیط خاک آنها، تعظیم و تکریم است؟
یا ویران کردن و به صورت «خرابه» در آوردن قبر آنها؟
2 - قرآن مجید، به روشنى به ما دستور مى‏دهد که به بستگان و خویشاوندان پیامبر گرامى، مهر ورزیم آنجا که مى‏فرماید:
قُلْ لا اسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ اجْرا الا الْمَوَدَّةَ فِى القُرْبى( سوره شورى آیه 23).
یعنى: بگو من بر رسالت مزد و اجرى جز ابراز علاقه و دوستى به خویشاوندانم نمى‏خواهم.
آیا از نظر جهانیان که مورد خطاب این آیه هستند، یکى از طرق ابراز علاقه به خاندان رسالت فقط قبور و تعمیر آن نیست در حالى که این رسم در میان تمام ملل جهان نیز وجود دارد، و همگى آن را یک نوع اظهار علاقه به صاحب قبر مى‏دانند و لذا شخصیت‏هاى بزرگ سیاسى و علمى را در کلیساها، و یا در مقابر معروف دفن کرده و اطراف آن را گل و درخت کارى مى‏کنند.
3 - تعمیر قبور و امت‏هاى پیشین
ادامه دارد......
-------------------------------------------
[1] انَّ الصَّفا و الْمرْوَةَ مِنْ شَعائِرَ اللَّهِ دو کوه صفا و مروه از نشانه‏هاى الهى است. سوره بقره آیه 158.
[2] وَ الْبُدْنَ جَعَلْناها لَکُمْ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ شتر فربه را از شعائر قرار دادیم. سوره حج آیه 36

[ دوشنبه 9 تیر‌ماه سال 1382 ] [ 07:51 ق.ظ ] [ ۱۱۰ ] [ نظرات (21) ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 147601

بک لینک